Сатре, ки ту дорӣ, ба яқин моли риё аст (чанд ҷумла андар риёкориҳои расонаии навбатӣ)

Сомонаи Паём, ки муддатҳост дар сафаҳоташ хурофоту ҷаҳолат, риёву ғараз ва кинаву адоватро ҷо медиҳад, ба ҷуз таассубу беҳувиятӣ чизи дигаре дар қолаби «Паём» ба хонандагон ба армуғон намеоварад. Ин дафъа пойгоҳи наҳзатии «Паём.нет» ба масъалаи барои наҳзат ва армияи бузурги хурофотиёни динӣ – «ҳиҷоб» таваҷҷуҳ намуда, назари ба истилоҳ, коршиносонашро дар робита бо баррасии дастури манъи ҳиҷобдорон ба муассисаҳои давлатӣ пурсидааст.

Баҳси сатри исломӣ дар меҳвари мабоҳиси расонаӣ (посух ба матлаби С. Истаравшанӣ)

Сайидюнус ахиран ба мавзўи ҳассоси сатр ва тасмими ахири мақомоти марбутаи давлатии Тоҷикистон дар заминаи мамнуъулвуруд будани занону бонувони сатрпўш ба вазоратхонаю идораҳои давлатӣ иртибот гирифта(матлабашро бо номи «Ваҷҳи муштараки  Отатурк, Ризошоҳ ва Эмомалӣ Раҳмон» дар пойгоҳи иттилоотии «Кимиёи саодат» ба нашр расондааст), аз тариқи сангандозӣ сўйи раҳбарони давлатҳои дунявӣ бартарии биниши маҳдуди мазҳабиро бар ҷаҳонбинии дунявӣ арз медорад ва дар симои се шахсияти матраҳи сиёсӣ – Мустафо Камол Отатурк, Ризошоҳи Паҳлавӣ ва Эмомалӣ Раҳмон дунявипарастиро дар қолаби зоҳирпарастӣ ғунҷоиш дода, фаъолияти дунявии ин се лидери сиёсиро мавриди интиқод қарор медиҳад. Бо чанд ҷумла ба баррасии матлаби ин динмадор мепардозем:

Қотилони абармард қотилони фарҳангу адабиётанд

Қатлу куштори равшанфикрону зиёиёни кишвар дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ ва баъди ба имзо расидани Созишномаи истиқрори сулҳ ва ризояти миллӣ низ барои Ҳизби мамнӯи наҳзати исломӣ ба як амри маъмулӣ табдил ёфта буд. Бо супориши кишварҳои маълум дар ин муддат шахсиятҳои бузурге ба монанди Муҳиддин Олимпур ва даҳҳо тани дигар, ки ҳамчун зиёиёни воқеӣ дар ҷомеа шинохта мешуданду монеи низоъҳои дохилӣ буданд, нобуд карда шуданд.

Наҳзатиҳо – қотилони равшанфикрию озодандешӣ

Кулли мардуми шарифи кишварамон ва тамоми афроди аз воқеаҳои Тоҷикистони пасазистиқлолӣ огоҳ аз бедодгарию ваҳшигариҳо ва ҷинояткорию хунхориҳои душманони миллат - наҳзатиҳо, ки дар зери либоси дину мазҳаб ба тамоми амалҳои пасту зишт даст зада, ин кирдорҳои заҳҳоконаю аҳриманонаи хешро хостори Худованд меномиданд, ба пуррагӣ хабардоранд. Қатлу ғорати одамон барои ин афроди кўрдилу тангназар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ як амали маъмулӣ шуда буд ва инсон барои ин разилону бешарафшон аслан ҳеҷ арзише надошт. Он замон террористону экстремистони наҳзатӣ шумораи зиёди  оламону донишмандон ва равшанфикрону зиёиёнро ба қатл расонда буданд.