Хусрави Деҳлавӣ мегӯяд: “Худ макун бегонагӣ, боре чу медонӣ, ки чарх, ошноёнро зи якдигар ҷудоӣ медиҳад”.
Плюрализм – таълимоти фалсафист, ки ягонагии оламро инкор мекунад ва чунин мешуморад, ки асоси оламро мабдаи зиёди мустақил ва намудҳои ҳастӣ ташкил медиҳад. “Чу лоф беш равад, гуфт кам равад ба савоб, чу бод тез вазад, тир кай расад ба ҳадаф” то ҳол наҳзатиён аз ҳимояи ислому ҳифзи арзишҳои исломӣ сухан мегуфтанд, аммо акнун бошад бо баҳонаи демократия “демократияхоҳ” шуданд. Сабаби ин тасмими нав маълум аст, яъне кори дирӯзаро ба имрӯз гузоштанд он ҳам бошад ҳамон иғво ҳамон муносибат.
Муфассал Шарҳ додан
